Naar de wijnen van cascina degli ulivi

cascina degli ulivi

De slak.

Stefano is een slag apart. Vanaf 1977 is hij gaande zijn domein te creëren onder de rook van  Novi Liguri. Hij neemt de tijd. Hij is een voorloper, wellicht dé voorloper in de bio-dynamie van Italië. Hij neemt de tijd. Hij komt aanlopen, als wij op het terras zitten van zijn restaurant (alles van het domein behalve koffie en chocola!) van zijn agriturismo, alsof hij lood in zijn schoenen heeft. Maar het is geen lood, hij heeft de tijd in de schoenen. Hij heeft tijd voor alles. Wie lood in de schoenen heeft loopt voorovergebogen met de schouders omlaag. Stefano loopt langzaam met zijn borst vooruit. Hij loopt, praat, rijdt auto in het tempo van de omgeving. En ja, die kippen zie ik inderdaad nooit rennen, de koeien en stieren staan gewoon te staren tot ze er bij neervallen. het koren ruist rustig en de druiven groeien gestaag. De druiven luisteren naar de mens en vallen in slaap als ze verwend worden door chemische rotzoo, doceerde hij en hij vervolgde dat er akkers zonnebloemen waren die de zon niet meer konden volgen, zo in de war waren ze door al het voedsel dat ze kregen. Wat zou je je best doen de hele dag de zon te volgen, overleven doe je toch wel. Zijn wijngaarden lijken een rotzooi maar als je er goed doorheen kijkt zie je enorm gezonde potente wijnranken. Geen één dezelfde, groot, klein, met druiven, zonder druiven, met kleine druiven, met grote druiven, maar allemaal met vrolijke naar de zon toegekeerde bladeren die de zon als het ware omarmen. Zijn cave is van een archaïsche rust en kalmte. Oudere jaargangen rusten verder op fles, jaren lang. In 2013 voeren we Dolcetto 2006 en Rosso 2007, en Bianco 2007! Wij vinden het onnavolgbaar, complex, gestructureerd en dan ook nog doordrinkbaar. Zijn Semplicemente Bianco en Rosso zijn de Italiaanse huiswijnen zo als we ze graag zien, op een fles met bierdop. Is toch zo op!

Naar de site van cascina degli ulivi