Naar de wijnen van vigneti di ca’ d’gal

vigneti di ca’ d’gal

De optimist.

Allesandro ontmoetten we voor het eerst in Londen op een beurs. Goedlachs, grappen makend en ja hoor, natuurlijk mochten we nog een slokje van zijn Spumante. Die gewoonte hadden we opgepakt gedurende de Italië-dag. De vele tannines konden maar beter eens in het uur weggespoeld worden met zijn wel zeer verfrissende en stralende, tandenpoetsachtige Moscato d’Asti,  als een soort Spume.. Eens in de zoveel glaasjes mochten we zijn twaalf jaar oude (!uniek)! uitproberen, nou de monden werden daar wel heel schoon van, tot grote lol van Allesandro. Zijn wijnen, buiten de Moscato zijn zoals Allesanrdo zelf: niet erg gecompliceerd, netjes, aangeharkt, vrolijk, intelligent  en prettig. En niet te duur doen. Een Dolcetto voor 13 euro, een Barbera voor 14, en de Freisa, de Pinot Noir-achtige variant die de grote wijnen van de Langhe produceert, voor 18 euro. Kom er maar eens om. Toen we er waren kwam dan tocht de echte boer naar boven. Terwijl we lunchten met twee families drentelde hij nerveus rond, en had hij niet veel aandacht voor ons. Niet gek, want er was een enorme storm over Piemonte getrokken die nacht, hij was redelijk gespaard gebleven maar de git=zwarte wolken dreven nog voorbij, nu een bergkam verder. Als zo’n wolk breekt zou het zo maar de hele oogst kunnen vernietigen, hagelstenen als eieren zo groot kunnen daar uit vallen. Zo stonden wij in zijn wijngaarden te kijken naar de fantastische bergen die zijn domein omringde, en keken we naar de enorme dreiging van het wolkendek op 2 kilometer afstand. En als een echte tragikomische clown liet hij de dreiging van zich afglijden, glimlachte, en bood me een glaasje grappa aan. Tegen de zenuwen.

Naar de site van vigneti di ca’ d’gal